Szkoła Podstawowa
im. bł. Celiny Borzęckiej
w Krakowie

Zaufaj i daj dziecku to co najlepsze!

 

Patronka

 

Życie

Urodziła się 29 października 1833 r. w Antowilu koło Orszy, na terenie dzisiejszej Białorusi. Pochodziła z zamożnej rodziny ziemiańskiej Chludzińskich. W domu rodzinnym otrzymała staranne wykształcenie i wychowanie. Jako młoda dziewczyna zapragnęła wstąpić do klasztoru wizytek w Wilnie.

Posłuszna jednak woli rodziców, za radą spowiednika w 1853 r., wyszła za mąż za Józefa Borzęckiego, właściciela majątku Obrembszczyzna koło Grodna. Małżeństwo ich było szczęśliwe. Celina była oddaną żoną i matką. Urodziła czworo dzieci, z których dwoje – Marynia i Kazimierz - zmarło w niemowlęctwie. Przy życiu pozostały dwie córki – Celina i Jadwiga. Matka Celina prowadziła pracę charytatywną wśród ludności wiejskiej, a w 1863 r. wspierała powstańców, za co znalazła się nawet wraz z maleńką Jadwigą, w rosyjskim więzieniu w Grodnie.

Sześć lat później Józef Borzęcki dotknięty został paraliżem. Stracił władzę w nogach. Celina wraz z córkami wyjechała z nim na leczenie do Wiednia. Leczenie nie przyniosło spodziewanych rezultatów. Józef Borzęcki zmarł w 1874 r. Na kilka tygodni przed śmiercią podyktował starszej córce Celinie testament, w którym zaświadczył o miłości, bohaterstwie, odwadze i roztropności swej żony.

Po śmierci męża Celina wraz z córkami zamieszkała w Rzymie. Tam powróciła do niej myśl o życiu zakonnym. Pod wpływem generała zmartwychwstańców, ks. Piotra Semenenki postanowiła wraz z córką Jadwigą założyć żeńską gałąź tego zgromadzenia. Nie było to łatwe – obie musiały znieść wiele przeciwności i upokorzeń, zanim ostatecznie 6 stycznia 1891 r. zmartwychwstanki zostały zatwierdzone jako zgromadzenie kontemplacyjno-czynne, którego zadaniem było nauczanie i chrześcijańskie wychowanie dziewcząt.

Zmarła w Krakowie 26 października 1913 r. Została pochowana obok swojej córki na cmentarzu w Kętach. W 1937 r. ich doczesne szczątki przeniesiono do krypty pod kaplicą sióstr. W 2001 r. relikwie zostały umieszczone w marmurowych sarkofagach w kościele parafialnym pw. Świętych Małgorzaty i Katarzyny w Kętach. W 2007 r została beatyfikowana w Rzymie.

 

Misja

W 1875 r. Celina wraz z córkami wyruszyła z Wiednia do Włoch. Czuła, że Pan Bóg da jej znak co do dalszego życia. W Rzymie zamieszkały przy via della Vite, w pobliżu kościoła św. Klaudiusza, obsługiwanego przez zmartwychwstańców. To nie mógł być przypadek. To istniejące od 40 lat zgromadzenie, założone na emigracji przez Bogdana Jańskiego z inspiracji Adama Mickiewicza, którego celem była praca nad moralnym odrodzeniem narodu, było jakby ucieleśnieniem idei, które znała z rodzinnego domu. Tu 8 października 1875 r. spotkała o. Piotra Semenenkę, współzałożyciela zmartwychwstańców, który zamierzał powołać do życia żeńską gałąź tego zgromadzenia. Odtąd przejął on kierownictwo duchowe Celiny, a także jej córki Jadwigi, i prowadził je aż do swojej śmierci, przygotowując do pokierowania żeńską wspólnotą.

 

Najcięższy krzyż

Życie nie oszczędziło matce Celinie cierpień i krzyży. Najtrudniejsze jednak doświadczenie spotkało ją u kresu ziemskiej drogi. Śmierć ukochanej córki Jadwigi, która była jej współpracownicą, asystentką, z którą zakładała zgromadzenie i miała je dalej poprowadzić, napełniło matkę Celinę bólem bez miary. Jadwiga zmarła w 1906 r. mając 43 lata. Cierpienie Celiny było ogromne, jednak zapatrzona w Matkę Chrystusa, potrafiła tak jak Ona milcząco przyjąć ten krzyż. Opanowana, pogodzona z wolą Bożą, stanęła do dalszej pracy. W liście kondolencyjnym ktoś napisał: „Ten krzyż, najcięższy po tylu krzyżach, chciał Pan Bóg włożyć na jej barki, aby dokonać uświęcenia jej osoby”. Matka Celina przeżyła swoją córkę o 7 lat.

 

Zgromadzenie Sióstr Zmartwychwstanek

Zgromadzenie założyła Celina Borzęcka z córką Jadwigą Borzęcką w 1891 r. w Rzymie. Nowe zgromadzenie rozwijało się dynamicznie. Za życia założycielki powstały w sumie 22 wspólnoty w Polsce i zagranicą. Na świecie do dziś jest 582 zmartwychwstanki, w tym ok. 350 Polek.

Powołaniem zmartwychwstanek jest wielbienie Boga i uczestniczenie w Misterium Paschalnym Chrystusa, w którym najpełniej objawiła się miłość Trójcy Przenajświętszej. Celem apostolskim zmartwychwstanek jest nauczanie i wychowanie chrześcijańskie oraz opieka nad chorymi.

Zgromadzenie podejmuje pracę parafialną, katechizację, nauczanie w szkole, pomoc w duszpasterstwie rodzin oraz ludzi różnych stanów i zawodów, pracę w szpitalach, opiekę nad starszymi i tymi, którzy wymagają specjalnej troski. Siostry angażują się w świadczenie różnego rodzaju posług, a także w działalność charytatywną, społeczną, ekumeniczną i misyjną.

Obecnie zmartwychwstanki prowadzą 2 szkoły podstawowe, 3 gimnazja, 2 licea ogólnokształcące, specjalny ośrodek wychowawczy oraz 5 przedszkoli.

Ponadto w Kętach kierują muzeum Celiny i Jadwigi Borzęckich, w Stryszawie izbą pamięci poświęconą Prymasowi Stefanowi Wyszyńskiemu, w Poznaniu prowadzą Zmartwychwstańskie Centrum Sportu i Rehabilitacji.

 

 

 

Tak wiele wam życzę szczęścia, tak szczerze chciałabym odwrócić od was utrapienia, przez które sama przeszłam, ale ponieważ w ręku Boga przyszłość wasza, nie wiem, co wam, drogie dziatki, przeznaczone (...)”                                     

M. Celina  „Pamiętnik dla Córek”